Porównujac ze soba obszary bezwirowe

Porównując ze sobą obszary bezwirowe, występujące nad poszczególnymi przekryciami, należy zwrócić uwagę na: – wyjątkowo duży obszar bezwirowy nad przekryciem dwuspadowym w porównaniu z pozostałymi typami przekryć, – maksymalne wymiary obszaru bezwirowego nad wszystkimi typami przekryć przypadające dla wartości pochylenia połaci dachowych równego około QM.= 1Do, – znacznie większy wpływ przekrycia niż podstawowej bryły budynku na wielkość obszaru bezwirowego, lokalizację i najniższe usytuowanie obszaru bezwirowego nad kalenicą lub nad najwyższą krawędzią przekrycia jednospadowego. Analizując obszary bezwirowe nad poszczególnymi typami przekrycia można stwierdzić, że decydujący wpływ na wielkość obszaru bezwirowego nad przekryciem jedno- i dwuspadowym mają wartości kąta pochylenia połaci dachowych aM. Występuje tu prawidłowość, że w miarę wzrostu wartości aM zmniejsza się obszar bezwirowy. Podstawowa bryła budynku określona wielk ością bezwymiarową B wpływa na wymiary obszaru bezwirowego w znacznie mniejszym stopniu niż przekrycie. Można jednak zaobserwować tendencję do zmniejszania się obszaru bezwirowego w miarę powiększania się wartości B. Decydujący wpływ na wielkość obszaru bezwirowego nad przekryciem dwuspadowym ze świetlikiem w kalenicy mają wartości kąta pochylenia połaci dachowych aM oraz usytuowanie świetlika określone wielkością bezwymiarową D. Zaobserwowane prawidłowości to zmniejszenie się obszaru bezwirowego wraz ze wzrostem wartości aM oraz powiększenie się obszaru bezwirowego w miarę wzrostu wartości D. Wpływ podstawowej bryły budynku na obszar bezwirowy jest podobny jak w przypadku przekrycia jednospadowego. [podobne: oczyszczalnia przydomowa, oczyszczalnie biologiczne, przydomowe oczyszczalnie ścieków ]

Polaczenie funkcji nawiewnej i wywiewnej w innym przewodzie pionowym nastepuje w agregatach wentylacyjnych

Połączenie funkcji nawiewnej i wywiewnej w innym przewodzie pionowym następuje w agregatach wentylacyjnych. Zasada działania agregatu wentylacyjnego typu Funki Uniwent: I – wentylacja bez recyrkulacji, II – wentylacja z recyrkulacją. Agregat składa się z dwóch rur, z których jedna jest większa i stanowi płaszcz osłonowy, a druga mniejsza, odprowadzająca powietrze z pomieszczenia, jest umieszczona w jej wnętrzu. W przestrzeni między nimi płynie powietrza zewnętrzne. Agregaty te zaopatrzone są najczęściej w jeden wentylator, nadający ruch obydwu strugom powietrza. Pozwalają na to łopatki tego samego wirnika o innych kątach natarcia w przewodzie wywiewnym niż nawiewnym. Agregaty te mają ponadto możliwość samoczynnej recyrkulacji. Osadza się je w kalenicy i najczęściej kołpak, w którym umieszczana jest czerpnia i wyrzutnia, znacznie ponad nią wystaje. Dolna część agregatu jest sprowadzona do pomieszczenia. Układ strug jest nadzwyczaj korzystny dla s trefy przebywania zwierząt, gdyż strumień powietrza wypływa na właściwej wysokości, równolegle do podłogi, a czerpanie odbywa się z tego samego miejsca od dołu. Agregaty takie nawiewają tylko zewnętrzne powietrze w czasie lata, natomiast w miarę ochładzania się atmosfery, wprowadzają powietrze z coraz większą domieszką powietrza wewnętrznego. W czasie zimy jego ilość jest największa, ponieważ świeże powietrze zewnętrzne ograniczone zostaje do strumienia minimalnego Lmin. Należy również zwrócić uwagę na to, że stosowanie agregatów nadzwyczaj upraszcza konstrukcję budynku, a właściwie część zwaną obudową, czyli ściany i stropodachy, gdyż nie zachodzi potrzeba projektowania otworów nawiewnych, tylko co pewien moduł wymagane jest wykonanie w kalenicy przekrycia otworu pozwalającego na wyprowadzenie przewodu agregatu i jego mocowanie. Innym, zupełnie odrębnym zagadnieniem inżynierskim, jest prawidłowe zawieszenie tych agregatów. [hasła pokrewne: szambo betonowe, przydomowe oczyszczalnie ścieków, panele ogrodzeniowe ]