Najwazniejsza zaleta Tiokolu RD jest to, ze nie wykazuje sklonnosci do plyniecia na zimno

Najważniejszą zaletą Tiokolu RD jest to, że nie wykazuje skłonności do płynięcia na zimno, jak to jest w przypadku innych typów tioplastów. Do sporządzania mieszanek odpornych na działanie ciepła nie dodaje się siarki, lecz stosuje się przyśpieszacz tiuramowy. Napełniacze podobnie jak w mieszankach kauczuku naturalnego powodują polepszenie fizycznych własności produktów. Sporządzanie mieszanek natrafia na pewne trudności. Po kilku minutach walcowania dodaje się wszystkich plastyfikatorów i napełniaczy, a następnie siarki. Continue reading „Najwazniejsza zaleta Tiokolu RD jest to, ze nie wykazuje sklonnosci do plyniecia na zimno”

Syntetyczny kauczuk GR-P poczatkowo znany byl pod nazwa Tiokolu N

Syntetyczny kauczuk GR-P początkowo znany był pod nazwą Tiokolu N. Jest to również kauczuk z grupy wielosiarczków; otrzymuje się go przez reakcję wielosiarczków z dwuchlorkiem propylenu. W początkowym okresie kryzysu na rynku kauczukowym materiał ten wzbudził bardzo duże zainteresowanie, W tym też czasie kauczuk ten oddał bardzo duże usługi, później jednak r . gdy okazało się, że posiada szereg poważnych wad,stracił na znaczeniu. Ponieważ GR-P produkowano z łatwo dostępnych surowców, aparatura zaś była bardzo prosta, produkcja tego materiału wzrosła w bardzo krótkim czasie. Continue reading „Syntetyczny kauczuk GR-P poczatkowo znany byl pod nazwa Tiokolu N”

Ogólna charakterystyka

Mieszanki GR-P nie modyfikowane dodatkiem regeneratu stają się kruche już w temperaturze -70C, a nawet w temperaturach wyższych. Mieszanki takie nadają się do wyrobu bieżników oraz takich artykułów, które nie wymagają dużej odporności na działanie olejów. Ogólna charakterystyka. GR-P jest materiałem stałym o ciężarze 1,39, posiadającym lekko żółte zabarwienie. Posiada on charakterystyczny zapach, a przy ogrzaniu wydziela łzawiący gaz. Continue reading „Ogólna charakterystyka”

Jako plastyfikator chemiczny do GR-P uzywany jest MBTS

Jako plastyfikator chemiczny do GR-P używany jest MBTS; przez zmianę ilości dodatku tego plastyfikatora można regulować plastyczność mieszanki. Na przykład przy dodatku 0,3% MB TS otrzymuje się mieszankę sztywną, przy dodatku zaś 0,6% – bardzo miękką. Dwufenyloguanidyna działa jako aktywator MBTS; sama posiada niewielkie działanie uplastyczniające. Również jako plastyfikator działa eter dwufenylowy, który stosuje się w ilości 5%. Jego obecność ułatwia wprowadzenie do mieszanki, sadzy, umożliwia walcowanie w niższych temperaturach i zapobiega wydzielaniu gazów łzawiących, Łączenie GR-P, Mieszanki GR-P są na ogół suchą, nie posiadają lepkości i z tego względu bardzo trudno jest je łączyć ze sobą na zimno, co nastręcza trudności przy konfekcjonowaniu arkuszy otrzymywanych na kalandrze. Continue reading „Jako plastyfikator chemiczny do GR-P uzywany jest MBTS”

Polichlorek winylu

Polichlorek winylu oraz inne nie wulkanizujące się polimery można odróżnić od Neoprenu w ten sposób, że badaną próbkę ekstrahuje się acetonem i w żywicowatych produktach ekstrakcji otrzymanych po odparowaniu rozpuszczalnika poszukuje się materiału o dużej zawartości chloru. Neoprenu nie można usunąć z mieszanki za pomocą ekstrulscji acetonem. Metoda ta posiada ogólne znaczenie i służy do odróżniania w mieszankach polimerów wulkanizujących się od polimerów nie wulkanizujących się. Wybór rozpuszczalnika i metoda oddzielania dających się wyekstrahować składników musi być ustalona w każdym wypadku w zależności od własności obu składników. Porównanie własności materiałów wulkanizowanych oraz mieszanek. Continue reading „Polichlorek winylu”

Fabryka Samochodów Osobowych na Zeraniu

W okresie tym wybudowano również wiele dużych zakładów przemysłowych, jak Huta im. Lenina, Fabryka Samochodów Osobowych na Żeraniu, Cegielnia Zielonka i Cegielnia Zasławice, Huta. im. Bieruta w Częstochowie, Huta Warszawa i wiele innych. Mimo niewątpliwych sukcesów naszego budownictwa wzrost jego nie nadąża jednak za potrzebami. Continue reading „Fabryka Samochodów Osobowych na Zeraniu”

Komin wlazowy

Komin włazowy i właz są skonstruowane tak samo, jak w studzienkach rewizyjnych na kanałach nieprzełazowych. Jeżeli wejście do kanału przełazowego ułożonego pod jezdnią z dużym ruchem lub pod torowiskiem tramwajowym jest utrudnione, stosuje siei zamiast studzienek włazowych boczne wejścia złożone z korytarza przejściowego oraz ze studzienki włazowej umieszczonej najczęściej na skraju chodnika przy jezdni. Boczne wejścia buduje się również do obsługi drzwi kanałowych, w przypadku konieczności zastosowania ich do spiętrzania ścieków na kanale o większych wymiarach. Przewietrzniki służą do wentylacji kanałów przełazowych, wymaganej ze względów eksploatacyjnych. Przewietrzniki rozstawiane są między studzienkami włazowymi w odległościach nie większych niż 40 m. Continue reading „Komin wlazowy”

Krochmalnie przemyslowe i gospodarcze

Krochmalnie przemysłowe i gospodarcze) wkrótce osiągnie 25 mln m rocznie, co wystarczy do nawodnienia nawożącego C:k. 6000 ha łąk, pastwisk i gruntów ornych. Ścieki z drożdżowni ze względu na dużą koncentrację mogą być użytkowane rolniczo tylko w rozcieńczeniu oraz przy zastosowaniu metod zapewniających dobre utlenianie, a więc za pomocą rozdeszczania. Ścieki z mleczarni, maślarni i serowni. Stopień zanieczyszczenia tych ścieków zmienia się w ciągu dnia w szerokich granicach, przy czym są to prawdę wyłącznie zanieczyszczenia organiczne. Continue reading „Krochmalnie przemyslowe i gospodarcze”

Rozwiazania wentylacji z lat siedemdziesiatych

Rozwiązania wentylacji z lat siedemdziesiątych W latach siedemdziesiątych w wielkotowarowych obiektach inwentarskich ukształtował się właściwie tylko jeden podstawowy typ wentylacji, szczególnie w tych obiektach, które były budowane w ramach systemów konstrukcyjnych. Zakładano w nich z góry, że powietrze ostaje się do środka przez liczne nieszczelności występujące w stolarce i w przegrodach zewnętrznych, a jego wyprowadzenie miały zapewniać wentylatory typu WOJG umieszczone na krótkich przewodach w okolicy kalenicy. Było to oczywistym nieporozumieniem, gdyż nawet w przypadku poprawnego działania wentylatorów większość powietrza nie wpływała do strefy przebywania zwierząt ze względu na obecność znacznej ilości nieszczelności również w górnej strefie budynku. Ponadto ten rodzaj wentylacji zamiast uszczelniać obiekt, dodatkowo uwypuklał jego słabości w rozwiązaniach konstrukcyjnych. Dawało się to odczuć szczególnie zimą, gdy zawodziła regulacja wydajności tych wentylatorów, a nawet wtedy, gdy w wyniku awarii silników wszystkie były nieczynne i wysokie, nieszczelne budynki zamieniały się w olbrzymie urządzenia deflektorowe, wymieniające pod działaniem wiatru kilkukrotnie większe strumienie powietrza wentylacyjnego od potrzebnych w tym okresie. Continue reading „Rozwiazania wentylacji z lat siedemdziesiatych”