Rozwiazania wentylacji z lat siedemdziesiatych

Rozwiązania wentylacji z lat siedemdziesiątych W latach siedemdziesiątych w wielkotowarowych obiektach inwentarskich ukształtował się właściwie tylko jeden podstawowy typ wentylacji, szczególnie w tych obiektach, które były budowane w ramach systemów konstrukcyjnych. Zakładano w nich z góry, że powietrze ostaje się do środka przez liczne nieszczelności występujące w stolarce i w przegrodach zewnętrznych, a jego wyprowadzenie miały zapewniać wentylatory typu WOJG umieszczone na krótkich przewodach w okolicy kalenicy. Było to oczywistym nieporozumieniem, gdyż nawet w przypadku poprawnego działania wentylatorów większość powietrza nie wpływała do strefy przebywania zwierząt ze względu na obecność znacznej ilości nieszczelności również w górnej strefie budynku. Ponadto ten rodzaj wentylacji zamiast uszczelniać obiekt, dodatkowo uwypuklał jego słabości w rozwiązaniach konstrukcyjnych. Dawało się to odczuć szczególnie zimą, gdy zawodziła regulacja wydajności tych wentylatorów, a nawet wtedy, gdy w wyniku awarii silników wszystkie były nieczynne i wysokie, nieszczelne budynki zamieniały się w olbrzymie urządzenia deflektorowe, wymieniające pod działaniem wiatru kilkukrotnie większe strumienie powietrza wentylacyjnego od potrzebnych w tym okresie. Równocześnie dla obiektów indywidualnych projektowano także inne rozwiązania, często poprawne, ale w całości realizacji stanowiły one ilości niewielkie w porównaniu z projektami typowymi. [przypisy: oczyszczalnia ścieków, fotki z budki, przydomowe oczyszczalnie ścieków ]