Nalezy jeszcze wspomniec o coraz czesciej spotykanych nawiewach skrzynkowych odlewanych z tworzyw sztucznych, skladajacych sie tylko z dwu lub trzech czesci

Należy jeszcze wspomnieć o coraz częściej spotykanych nawiewach skrzynkowych odlewanych z tworzyw sztucznych, składających się tylko z dwu lub trzech części. Nawiewy skrzynkowe wykonane zazwyczaj od około 0,5 do 1,0 m długości często mają regulację przepływu powietrza podłączoną przez układ bloczków i linek do centralnego miejsca ich sterowania. Jako reprezentanta tej rodziny można przedstawić konstrukcję firmy Fristamat typ RVA do nawiewu ze stropu i typ PVF do nawiewu przez otwór ze ściany zewnętrznej. Nawiewy te zilustrowano, przy czym każdy z nich przewidziany jest dla strumienia powietrza 650 m3/h. Drugim elementem podciśnieniowej wentylacji mechanicznej są przewody wyprowadzające powietrze, wykonane najczęściej z tworzywa odpornego na agresywne powietrze inwentarskie. W starszych typach wentylacji mechanicznej w obiektach wielkotowarowych lub drobnotowarowych dla zwierząt wykorzystuje się również przewody drewniane odpowiednio zabezpieczone izolacją termiczną. W przewodach tych montuje się wentylatory osiowe o silnikach niewrażliwych na wilgoć i związki chemiczne typowe dla środowiska zwierzęcego albo osadza się na nich, już na zewnątrz budynku, wentylatory dachowe silnikiem konstrukcyjnie oddzielonym od przepływu powietrza. Przykładem konstrukcji przewodów z tworzyw sztucznych z wentylatorami osiowymi jest model firmy Fristamat typ ADO 403 o , wydajności 3500 m3/ h i typ ADO 607 o wydajności 6400 m3/h. W rozwiązaniach tych wentylatory umieszczone są na dole przewodu, natomiast wylot zrobiony jest w formie nieznacznego rozszerzenia. W innych propozycjach wylot bywa zakończony daszkiem. Wentylatory dachowe stanowią, zadaszenie przewodów. Budowa takiego wentylatora jest widoczna na przekroju typu HJP . Pokazana jest osłona silnika oraz droga powietrza wypływającego z wirnika. [hasła pokrewne: szamba betonowe, oczyszczalnia przydomowa, szambo betonowe ]

Porównujac ze soba obszary bezwirowe

Porównując ze sobą obszary bezwirowe, występujące nad poszczególnymi przekryciami, należy zwrócić uwagę na: – wyjątkowo duży obszar bezwirowy nad przekryciem dwuspadowym w porównaniu z pozostałymi typami przekryć, – maksymalne wymiary obszaru bezwirowego nad wszystkimi typami przekryć przypadające dla wartości pochylenia połaci dachowych równego około QM.= 1Do, – znacznie większy wpływ przekrycia niż podstawowej bryły budynku na wielkość obszaru bezwirowego, lokalizację i najniższe usytuowanie obszaru bezwirowego nad kalenicą lub nad najwyższą krawędzią przekrycia jednospadowego. Analizując obszary bezwirowe nad poszczególnymi typami przekrycia można stwierdzić, że decydujący wpływ na wielkość obszaru bezwirowego nad przekryciem jedno- i dwuspadowym mają wartości kąta pochylenia połaci dachowych aM. Występuje tu prawidłowość, że w miarę wzrostu wartości aM zmniejsza się obszar bezwirowy. Podstawowa bryła budynku określona wielk ością bezwymiarową B wpływa na wymiary obszaru bezwirowego w znacznie mniejszym stopniu niż przekrycie. Można jednak zaobserwować tendencję do zmniejszania się obszaru bezwirowego w miarę powiększania się wartości B. Decydujący wpływ na wielkość obszaru bezwirowego nad przekryciem dwuspadowym ze świetlikiem w kalenicy mają wartości kąta pochylenia połaci dachowych aM oraz usytuowanie świetlika określone wielkością bezwymiarową D. Zaobserwowane prawidłowości to zmniejszenie się obszaru bezwirowego wraz ze wzrostem wartości aM oraz powiększenie się obszaru bezwirowego w miarę wzrostu wartości D. Wpływ podstawowej bryły budynku na obszar bezwirowy jest podobny jak w przypadku przekrycia jednospadowego. [podobne: oczyszczalnia przydomowa, oczyszczalnie biologiczne, przydomowe oczyszczalnie ścieków ]