Dwufenyloguanidyna nie nadaje sie do sporzadzania mieszanek do wyrobu artykulów elektrotechnicznych

Dwufenyloguanidyna nie nadaje się do sporządzania mieszanek do wyrobu artykułów elektrotechnicznych: mieszanki do tych celów należy sporządzać z dodatkiem Tiuramu lub dwusiarczku dwubenzofiau. Stwierdzono, że na przykład w wypadku Tiokolu FA plastyczność materiału można regulować za pomocą dwusiarczku dwubenzotiazylu. Dodatek 0,25010 dwusiarczku dwubenzotiazylu daje mieszanki jeszcze dość sztywne, jednak już dodatek w ilości 0,35010 daje materiał zbyt miękki. Obecność 0,2010 dwufenyloguanidyny w dużym stopniu przyśpiesza zmiękczające działanie dwusiarczku dwubenzotiazylu. Największą wadą pierwszych typów tioplastów; jak na przykład Tiokolu A, był ostry zapach oraz ciemne zabarwienie. Podczas przerobu jak również podczas wulkanizacji wydzielał się z nich nieprzyjemny, łzawiący gaz, który materiałom wulkanizowanym nadawał porowatą budowę. Późniejsze jednak materiały, jak Tiokol F i FA lub Novoplas A były pod tym względem znacznie lepsze; ilość wydzielających się gazów łzawiących była minimalna, zapach słaby, a zabarwienie jasne. Aby uzyskać optymalne własności fizyczne, do mieszanek należy dodawać sadzy. Przy jej użyciu otrzymuje się największą wytrzymałość na rozciąganie, jaką osiągają materiały tego typu, wynoszącą 105 kG/cm2Należy zaznaczyć, że wytrzymałość ta jest znacznie mniejsza niż wytrzymałość wulkanizowanego kauczuku naturalnego bez napełniaczy. [podobne: ogrody zimowe , centrum ogrodnicze , altana ogrodowa ]